Projekty i granty 
Czasopisma 
Konferencje naukowe 
Staże badawcze 
Przydatne linki 
W latach 2024-2026 realizujemy projekt badawczy Bp Adam Lepa (1939-2022) – prekursor religijnej edukacji medialnej w Polsce. Projekt jest finansowany z Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, w ramach 12. konkursu Dziedzictwo Narodowe. Nr projektu NPRH/DN/SP/0189/2023/12, wysokość dofinansowania 359 400 zł. Zespół tworzą pracownicy Instytutu Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa oraz Instytutu Teologicznego na naszym wydziale i uniwersytecie.
Celem projektu jest uporządkowanie i krytyczne opracowania dorobku bp. Adama Lepy, wieloletniego wykładowcy UKSW w Warszawie. Jest autorem wielu oryginalnych pojęć i koncepcji takich, jak galenosfera – środowisko ciszy w mediach, ikonosfera – obrazu. Jednak przede wszystkim jest twórcą teorii logosfery. W rezultacie wypracował oryginalną, polską koncepcję faith-based media literacy education, religijnej edukacji medialnej.
Interesowała go aksjologia i etyka mediów, jak również problemy manipulacji i propagandy w informacjach dziennikarskich. To postać nie tylko ważna dla naszego uniwersyteckiego środowiska, czy też dla Kościoła łódzkiego. Inspiruje oryginalnym podejściem współczesną pedagogikę mediów, nie tylko w Polsce. Stąd naszym zdaniem jego dorobek jest istotną częścią tożsamości narodowej.
Publikacja pt. Religijna edukacja medialna w dorobku naukowym biskupa Adama Lepy – raport z digitalizacji archiwum jest jednym z rezultatów badań prowadzonych w ramach grantu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki „Biskup Adam Lepa (1939–2022) – prekursor religijnej edukacji medialnej w Polsce”. Oprócz zbiorowej monografii naukowej, słownika pojęć edukacji medialnej oraz scenariuszy zajęć, opracowywanych w toku prac digitalizacyjnych i naukowych, postanowiliśmy przygotować poręczny spis najważniejszych publikacji tego wybitnego pedagoga mediów.
Autorzy monografii ukazują aktualność myśli bp. Lepy w kontekście współczesnych wyzwań medialnych, zwłaszcza w dobie dominacji mediów społecznościowych i kultury obrazu. Szczególnie trafne są obserwacje dotyczące znaczenia logosfery w przeciwdziałaniu manipulacji medialnej oraz roli ciszy w edukacji medialnej. Mimo że jest to monografia wieloautorska, to jednak jest spójna. Widać myśl i rękę redaktorów naukowych (Rafał Leśniczak, Jarosław A. Sobkowiak i Waldemar Bartocha). Koncepcje zaproponowane przez Lepę są prezentowane w sposób komplementarny, a poszczególne rozdziały wzajemnie się uzupełniają. Reasumując – monografia „Bp Adam Lepa – prekursor religijnej edukacji medialnej w Polsce” stanowi znaczący wkład w polskie medioznawstwo i pedagogikę mediów. Ukazuje pionierską rolę Adama Lepy w rozwoju religijnej edukacji medialnej i aktualność jego myśli w kontekście współczesnych wyzwań. Praca może mieć duże znaczenie dla rozwoju badań nad medioznawstwem w ujęciu personalistyczno-chrześcijańskim. Dobrze byłoby, gdyby przyczyniła się do utworzenia polskiej szkoły edukacji medialnej. Warto o tym pamiętać w kontekście planów, by rok 2026 został przez polski Parlament ogłoszony Rokiem Edukacji Medialnej. Rekomenduję wydanie publikacji, uznając ją za wartościowy wkład w dorobek polskiej nauki o mediach i hołd dla wybitnego badacza mediów i teoretyka edukacji medialnej, jakim był biskup Adam Lepa (Z recenzji dr hab. Andrzeja Adamskiego, prof. Wyższej Szkoły Zarządzania i Informatyki z siedzibą w Rzeszowie).
